Wylanie lastryko w technologii "sypanej"
Realizacje projektu lastrykowej podłogi rozpocząłem od wyznaczenia zera istniejących posadzek w progach drzwiowych.
Wylewając lastryko na małych metrażach może się to z pozoru wydawać zbędne.
Oznaczenie jednak choćby kilku punktów na ścianach pomieszczenia, w którym ma być prowadzona praca, jest pomocne w wyliczeniu ilości materiału na podbudowę.
Uwidocznia także miejsca wymagające większej staranności przy wylaniu lastryka by praca była poprawnie wykonana.
Plany pomieszczenia do wyłożenia lastrykiem oraz wyznaczanie "zera posadzki" na ścianach pomieszczenia.
Przygotowanie podłoża
Stary podkład lastryka musiał być skuty gdyż zachodziło ryzyko odspojenia w czasie wiązania nowej warstwy lastryka.
Odsłonięty strop został nawilżony wodą i uszorstniony przez groszkowanie. Mogłem w ten sposób usunąć resztki podbudowy, ewentualne zgorzeliny, luźne kruszywa i inne niedoskonałości podłoża.
Chropowata struktura, pozwoliła zwiększyć powierzchnię przylegania nowej warstwy lastryka.
Groszkowanie odsłoniło kilka spękań. Miejsca te zostały pogłębione mechanicznie, ponacinane poprzecznie i zszyte przy pomocy uszlachetnionej zaprawy naprawczej. Następnie zaszpachlowane masą naprawczą z wklejoną siatką z włókna szklanego.
Podłoże po groszkowaniu zostało mocno zwilżone.
Dobór koloru spoiwa - wykonanie próbek
Przed rozpoczęciem prac posadzkarskich, wykonałem trzy próbki dla dobrania koloru spoiwa z różnym stosunkiem cementów 1:1 i 2:1 oraz 3:1 cement biały/szary.
Próbki zostały wykonane w zgodzie z techniką stylu "terrazzo seminato", by jak najdokładniej oddać rysunek lastryka sypanego w momencie prezentacji ich inwestorowi.
Duża próbka lastryko.
Obliczenie grubości lastryka
Posadzki terrazzo wykonywane są jako monolityczne jednowarstwowe lub tak, jak w tym przypadku, dwuwarstwowe - z podbudową i warstwą wierzchnią.
Po wyznaczeniu "zer" rozpocząłem wyliczenia potrzebnego materiału na wylanie podbudowy podłogi i samego lastryka.
Całość pomieszczenia miała mieć uśrednioną grubość 6 centymetrów w momencie wylewania i 5,5 centymetra po szlifowaniu.
Po zmierzeniu wcześniej wykonanych próbek, przyjąłem, że warstwa topping'u okładziny lastrykowej musi mieć około 20mm, by po zeszlifowaniu uzyskać ładny rysunek kamienia. Tym samy średnia grubość podbudowy to 4 centymetry.
Realizację podbudowy rozpocząłem na 2 dni przed wylaniem warstwy wierzchniej. Do wylania podkładu posłużyła mi gotowa mieszanka betonu B20 wzbogacona zbrojeniem rozproszonym, niewielką ilością plastyfikatora i uzbrojona dodatkowo elastyczną siatką posadzkarską, 2 cm od wierzchu warstwy.
Po wylaniu podbudowy naciąłem ją wg zaplanowanych wcześniej linii podziału posadzki na około 1/3 grubości i zamocowałem w nich listwy dylatacyjne z PCV na środek klejąco-uszczelniający.
Prace podczas wykonywania podbudowy dla lastryka
Wylewanie terrazzo
Składniki lastryko odmierzałem dokładnie na wadze.
Mogłem to robić objętościowo w wiadrach z widoczną podziałką, ale musiałbym mieć tabelę przeliczeniową (gęstość na metr sześcienny) dla każdego ze składników.
Stałość miar pozwoliła uzyskać powtarzalny rysunek kamienia na całej powierzchni posadzki oraz jednakową moc warstwy wierzchniej lastryka.
Właściwie odmierzone i zmiksowane lastryko trzeba zużyć w jak najszybszym czasie, nieprzekraczającym 30-40 minut.
Rozrzucony równą warstwą zarób wymaga zagęszczenia, ja w tym przypadku, użyłem zacieraczki talerzowej, a w miejscach mniej dostępnych pacy wibracyjnej.
Po wstępnym ułożeniu oraz zawibrowaniu wylanego lastryka, przystąpiłem do inkrustacji.
Wylewanie terrazzo, zasyp kamieni częściowo wgnieciony w zaprawę lastrykową
Terrazzo seminato- Inkrustacja i pielęgnacja
Grubsze kruszywo, którym miałem zasiewać podłogę, rozdzieliłem na kilka worków, w każdym po 10 kilogramów kamienia. 10 kilo nie jest lekkie, ale jest dużo bardziej poręczne niż pełne worki po 20 lub 25 kg.
Wejście na świeżą wylewkę umożliwiły mi buty posadzkarskie.
Do zatopienia wysypanego kamienia użyłem pacy wibracyjnej, a z czasem, gdy plecy bolały od pracy w zgięciu, tych właśnie butów.
"Układanie" kruszywa można też wykonać walcem do trawy dociążonym wodą lub tzw. "babą".
Zacieraczki talerzowe nie powinny być uruchamiane na wysypanym kruszywie gdyż istnieje bardzo duże prawdopodobieństwo poprzesuwania go w skupiska.
Wykonaną posadzkę cementowo-kamienną musiałem pielęgnować i dbać by była w stanie wilgotnym co najmniej 7 dni.
Moja posadzka budowana była na kruszywie, które dobrze spaja sie z cementem np. kruszywo dolomitowe, na 3 dzień po wylaniu, mogłem rozpocząć otwieranie lastryka poprzez szlifowanie zgrubnie, aż do uzyskania równego rysunku kamienia.
całe pomieszczenie zasypane kamieniami, inkrustacja gotowa do wciśnięcia w zaprawę.
Szlifowanie, grouting i polerowanie
Po szlifie zgrubnym posadzka musi zostać dokładnie umyta, a po oczyszczeniu, należycie wyszpachlowałem ją zaczynem cementowym (grouting), tak by wypełnić wszelkie istniejące ubytki.
Przez kolejne dni podłogę należycie pielęgnowałem poprzez zwilżanie i krok po kroku, coraz to drobniejszymi gradacjami diamentów, kontynuowałem proces szlifowania.
Po dojściu do ustalonej z inwestorem gradacji, podłoga została dokładnie umyta i osuszona.
Po osuszeniu mogłem rozpocząć polerowanie, choć zastanawiałem się, czy nie namówić inwestora na pozostawienie lastryka w satynowym połysku.
Koniec końców, czystą i suchą powierzchnię zaimpregnowałem środkiem do zabezpieczania posadzek betonowych i wypolerowałem maszyną UHS.
Renowacja i odtwarzanie/ wylewanie posadzek terrazzo
Uzupełnienie
W czasie odbioru prac przed zafakturowaniem, w jednym z progów drzwiowych dostrzeżone zostały niewielkie różnice w wysokości poziomów podłogi. Całkiem nieoczekiwane znalezisko, nie skutkowało brakiem odbioru wykonanej pracy, ale wiązało się ze sporym stresem by znaleźć przyczynę powstania tejże różnicy poziomów.
Jak zwykle w takich przypadkach przyczyna była prozaiczna. Otóż w czasie nacinania podbudowy dla montażu listew dylatacyjnych, przecięta została siatka zbrojąca zamocowana w podbudowie. Nacięcie podkładu w miejscu odległym od ściany o 5 cm wykonane zostało szlifierką kątową z tarczą 125mm średnicy, i by nie wcinać się zbyt głęboko w ścianę, naciąłem posadzkę głębiej niż jeden centymetr.
Skutkowało to przecięciem zbrojenia zatopionego w podkładzie i permanentnym rozdzieleniem fragmentów posadzki, wynikiem czego zaczęły pracować niezależnie od siebie.
Rozwiązaniem tego problemu było wykonanie odwiertu do poziomu stropu o średnicy 8mm i iniekcję płynnej żywicy epoksydowej z wypełniaczem mineralnym.
Po aplikacji, otwór został zasklepiony kawałkiem kruszywa marmurowego wklejonego na bezbarwny klej epoksydowy, a po 15 godzinach od aplikacji, różnica w wysokości poziomów została zeszlifowana, wypolerowana i ponownie zaimpregnowana na fragmencie obrabianej posadzki.
Puenta
Do docinania końcówek bruzd dla listew dylatacyjnych należy używać tarczy tnącej o średnicy do 80mm ewentualnie multinarzędzia z tarczą diamentową, a cięcie wykonywać tak, by nie narażać zbrojenia posadzki.